باور به اینکه خودم تولید کنم و مصرف کنم، خودم تولید کنم و بدهم دیگران هم مصرف کنند، آلمان را در مسیر پیشرفت قرار داد تا روز به روز به دانش و رفاه مردمش اضافه شود.

به گزارش روابط عمومی انجمن مدرسان اقتصاد مقاومتی، سرکار خانم الهام کوهکن، عضو انجمن مدرسان اقتصاد مقاومتی، صوت ارسالی به جشنواره تدریس مجازی را به بحث اقتصاد مقاومتی در آلمان اختصاص داد.

بر اساس داوری آقای دکتر پیغامی، دکتر عبدالملکی و حجت الاسلام و المسلمین محمدتقی وکیل پور، این اثر توانست رتبه نخست جشنواره تدریس مجازی را کسب کند.

متن تدریس بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

مطلبی که قصد دارم برایتان بگویم، مربوط به اقتصاد آلمان است. همانطور که می دانیم آلمان یکی از قطب های اقتصادی جهان به حساب می آید و مردمش از رفاه خوبی برخوردارند، بیایید داستان شکوفایی آلمان را بررسی کنیم و پرده از رازش برداریم.

بعد از جنگ جهانی دوم در یکی از شهرهای آلمان دیواری کشیده شد و آن را به دو نیم کشور تقسیم کرد، البته الان فقط مخروبه هایی از آن باقی مانده است، علت این کار، اختلافی بود که کشورهای پیروز در جنگ بر سر تصاحب آلمان داشتند و همین کش مکش ها باعث شد دیواری در شهر برلین بنا شود و شرق آلمان را زیر نظر شوروی سابق و غرب آن را تحت سلطه آمریکا و دوستانش دربیاورد.

حتما این سوال پیش می آید که آیا آلمان نمی توانست کاری انجام بدهد؟! پاسخ این است که خیر! چون یک کشور شکست خورده و تابع کشورهای قدرتمند بود، علاوه بر این، باید به آن ها غرامت هم پرداخت می کرد. یعنی آلمان نه تنها قدرت سیاسی نداشت که قادر نبود به هیچ تقاضای اقتصادی از جانب مردمش پاسخ بدهد.

یک سوال مهم! یک کشور جنگ زده و فقیر چطور توانست هم بدهی هاش را بدهد، هم خودش رو بسازد و به اوضاع مردمش سر و سامان بدهد، نفت و گاز و معادن غنی هم نداشت که بتواند با فروش آن ها این اتفاق مهم را رقم بزند؛ ژاپن هم وضعیت مشابه با آلمان را داشت و الان جزو کشورهای پیشرفته محسوب می شود. چطور امکان دارد؟

آلمان و ژاپن به این باور رسیدند که باید به نیروی انسانی خودشان اتکا و اعتماد کنند، باید بتوانند صنعتشان را احیا کنند و محصولات مورد نیاز خودشون رو تولید کنند. باور به اینکه خودم تولید کنم و مصرف کنم، خودم تولید کنم و بدهم دیگران هم مصرف کنند، آلمان و ژاپن را در مسیر پیشرفت قرار داد تا روز به روز به دانش و رفاه مردمش اضافه شود، البته مشخص است که فراز و نشیب های زیادی هم داشته و دارند.

اقتصاد مقاومتی هم همین را می گوید؛ از من و شمای ایرانی می خواهد دست هایمان را روی زانوهای خودمان بگذاریم، یک یاعلی بگوییم و بلند شویم. تازه امکانات کشور ما بیشتر است و ظرفیت هایی داریم که بسیاری از کشورها آن ها را حتی تصور هم نمی توانند بکنند.

یکی از این ظرفیت ها، نفت و گاز است، یکی معادن غنی و ذخایر عظیم، سرزمین های وسیع و … ولی اصل اساسی، مردم کشورمان هستند، من و شما هستیم که اتحاد و همدلی مان، غیرت و اراده ای که یک ایرانی دارد و می تواند هر مشکلی را به زانو درآورد، گذشته از همه اینها وضع ما نسبت به آلمان و ژاپن شکست خورده و فقیر خیلی بهتر است، پس چندین قدم جلوتریم.

بیائید به خودمان اعتماد کنیم، خودمان را بسازیم و چشم به دست غیر نداشته باشیم.

وقتی خودمان می توانیم محصولی را تولید کنیم چرا از بیگانه تقاضا کنیم که همین تقاضا ابزار فشار و تهدید دشمن و اعمال تحریم را فراهم کند. بیش از ۵۰% کالاهای خارجی که وارد بازار ایران می شود و ما از آن استفاده می کنیم در ایران تولید می شود، با همان کیفیت و قیمت، چرا نمی خریم؟! فقط ۲۵% کالاهای خارجی را یا نمی توانیم تولید کنیم یا کیفیت نمونه ایرانی آن مطلوب نیست، پس ظلم است دستی را که می تواند بسازد، نابود کرد، هر آنچه برای خودش و آیندگان نیاز است.

استقلال و آزادی اقتصادی در گرو حرکت من و تو است، پس ایرانی ایرانی بخر!

انتهای پیام/.

یک پاسخ ارسال نمایید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *